It is arguable whether the perceived global economic crisis actually is a global one. There is an obvious financial crisis in the Euro zone and larger Europe. There has been, and still is, a financial crisis in the US and some other areas indeed, keeping financial ministers awake over night. However, many of their Asian counterparts, including those from China and India, see unprecedented growth. Even some African countries like Mozambique and Mali, not having been famous for their prosperity over the last decades, are growing steadily.

Simultaneously, climate and sustainability investment is steadily increasing in parts of the ‘developing’ world, spurring innovation, clean technology and renewable energy. Some countries have even set up ambitious economic recovery plans, grasping ever more present climate change and sustainability issues as an opportunity to make their economy clean, fair and competitive: call it ‘future-proof’.

The economic crisis is thus not globally encompassing and cannot by any means be used as an excuse to slow down global green growth. In fact, neither our children, nor the planet is waiting for us to solve a temporary financial crisis before we combat serious current global trends. We’re facing material scarcity and declining natural resources at unprecedented rates, energy security issues resulting in, amongst others, geopolitical crises and people facing poverty and declining access to water and food. These drivers are not going to become less pressing with an expected population growth of up to 10 billion people by the end of the century, especially not with a short-termist focus on financial recovery.

Climate change is one of the major drivers behind these trends. The urgency of reversing this problem is widely endorsed by the international community. Strikingly, the intergovernmental climate negotiations have not been able to forge a satisfactory intergovernmental climate regime to achieve this.

The Kyoto Protocol, still the mostly loved, hated and debated climate text to date, did not set emission reduction targets for developing countries. The protocol did however introduce the Clean Development Mechanism, allowing industrialised countries to compensate their domestic greenhouse gases by means of emission reduction projects in developing countries. Because of lower abatement costs, the economic rationale for including developing countries is obvious. Beyond climate change mitigation, this mechanism is set up to enhance additional sustainable growth to a host country, such as technology transfer and economic growth.

But has CDM lived up to its expectations since the Kyoto protocol entered into force in 2005? The carbon market of over  300 million tons of CO₂ and investment of around 10 billion to date is not to be underestimated. But no one hears hurrahs from the forgotten continent of Africa, accounting for a mere two percent of the CDM feast. Obviously way insufficient to meet Africa’s needs for both climate adaptation and mitigation.

In Copenhagen, the African Group demanded from the international community not to throw old shoes away before having new ones, as well as two negotiation tracks: the Convention on the one hand and the Kyoto Protocol on the other, binding 37 industrialised countries and the EU to an average of five percent emission reduction on 1990 levels by 2012.

Since the first commitment period under the Kyoto protocol will end in 2012, the future of the latter is the most contentious issue under purview of current climate negotiations. So far, without support of the United States, Japan, Canada and some other industrialised countries, there is no light at the end of the negotiation tunnel to a second period.

Other hot potatoes are the financial nature and structure of the Green Climate Fund, on which was agreed in Cancun, intended to raise and disburse $100bn. a year by 2020 to protect poorer nations  against climate change and assist with low-carbon development.

In the absence of a global climate agreement and in uncertainty over availability of finance and technology it is ever more imperative to approach the climate issue from a trade mode, instead of an aid mode.

In this context, Nationally Appropriate Mitigation Actions (NAMAs) offer an opportunity for green growth in Africa. In a NAMA, a developing country determines its national climate ambitions and plans, for which it can receive financial, technological and capacity building support from developed countries.

Whether this is successful depends on the ability to mobilise private investment in low carbon technologies. This can, for example, be done by channelling limited international public finance to improve the general business environment, lower investment risks and to provide guarantees on private sector investment.

On the public side, it is imperative for African governments to open dialogue with the business community to determine local emission reduction opportunities and investment needs for the transition to low carbon growth. 

The expectations for a fair, binding and equitable climate agreement are not at their all-time high. Politically, Durban will become a difficult meeting, demanding clarity on a common goal within the intergovernmental climate framework, a structure for the future climate negotiation process and on the future of the Kyoto protocol.

Last but certainly not least, the world is waiting for a tangible reason to retain confidence in the intergovernmental climate negotiations process. At the end of the day, we are facing difficult financial times, but there are plenty of opportunities for both government and business for clean, fair and competitive growth that could and should be grasped. Anywhere.

Don Gerritsen

Jongeren Formatie Coalitie voor een Duurzame Toekomst
Vrijdag 17 september 2010

Nieuw kabinet mag duurzaamheid niet laten liggen!

Jongeren willen gesprek met Rutte en formerende partijen
Brief en ondertekenaars op www.onzeduurzametoekomst.nl

Nu de formatie de 100-dagen grens heeft bereikt, eisen jongeren dat Mark Rutte zijn belofte nakomt en met hen in gesprek gaat. De jongeren willen dat het nieuw te vormen kabinet duurzaamheid centraal stelt in haar regeerakkoord, ongeacht de regeringspartners:  “Duurzaamheid is niet links of rechts. Een duurzame groene en eerlijke economie is onze gezamenlijke toekomst,” schreven vertegenwoordigers van tientalle jongerenorganisaties.

Op 14 juli j.l. publiceerde de Jongeren Formatie Coalitie een open brief aan het toekomstige kabinet, waarin zij de nieuw te vormen coalitie oproept duurzaamheid centraal te stellen in het regeerakkoord. De brief is ondertekend door jongeren uit alle hoeken van de samenleving. Rutte zei eerder dit een “fantastisch initiatief” te vinden, “juist omdat het zo breed is”. Op de vraag of hij tijdens de formatie met de jongeren in gesprek zou gaan over een duurzame toekomst, antwoordde Rutte: “Ja, uiteraard”. Maanden later heeft dit gesprek nog niet plaats gevonden. “Het wordt tijd dat Rutte zijn belofte nakomt en met ons in gesprek gaat,” zegt Miguel Heilbron, een initiatiefnemer van de Jongeren Formatie Coalitie, aan wie Rutte de toezegging deed. De video met de toezegging is te zien op www.youtube.com/watch?v=tBHvB-W3w-0

In de open brief van de de Jongeren Formatie Coalitie worden tien concrete aanbevelingen gedaan. Deze moeten zorgen dat de problemen van nu niet worden doorgeschoven naar toekomstige generaties of naar elders in de wereld. “Veel beleid gaat hervormd worden. De politiek mag deze kans niet laten liggen om duurzaamheid integraal op te nemen in het nieuwe beleid” aldus Kimo van Dijk, ook een van de initiatiefnemers. De Facebookpagina van het initiatief heeft inmiddels circa 1000 leden. Via de website www.onzeduurzametoekomst.nl sluiten steeds meer mensen zich aan. Op die website is ook de open brief met tien concrete aanbevelingen te lezen. “Ontzettend veel jongeren vinden duurzaamheid essentieel. Het is onze toekomst!”.

Wij, jongeren van de nieuwe generatie, hebben onszelf verenigd naar aanleiding van de nieuw te vormen regering, omdat wij ons grote zorgen maken over onze gezamenlijke toekomst.

In de debatten tijdens de verkiezingscampagne ging het vooral over onderwerpen die op de korte termijn spelen, en te weinig over hoe de toekomst van Nederland en de wereld op een duurzame manier veilig gesteld wordt.

Wij willen graag als jongeren tijdens de formatiebesprekingen met de formateur en fractievoorzitters van het nieuw te vormen kabinet van gedachten wisselen om duurzaamheid als kans aan te grijpen. Hierbij willen we onze visie geven op de uitdagingen waar we als Nederland en u als formateur voor staat door een aantal concrete adviezen te geven die passen binnen de financiële hervormingen.

De komende tijd moet er flink bezuinigd worden. Naast de financieel-economische crisis, schreeuwen nog meer mondiale crises om aandacht. De voedselcrisis, aanhoudende internationale armoedeproblematiek en de voortschrijdende klimaatcrisis zijn hier voorbeelden van. De manier waarop naar de problemen wordt gekeken en oplossingen worden gezocht heeft grote invloed op onze toekomst.

We willen u daarom oproepen om in de hervormingen van de komende tijd duurzaamheid als hefboom te gebruiken om deze crises het hoofd te bieden en om te zetten in kansen. Duurzaamheid is niet links of rechts. Koopkracht, groen en sociaal beleid kunnen elkaar versterken. Een duurzame groene economie is onze gezamenlijke toekomst.

Dit omvat kiezen voor sociale, ecologische en economische duurzaamheid. Dicht bij en ver weg. Naast de bezuinigingen op korte termijn, moeten we manieren van produceren en consumeren ontwikkelen met een positieve impact op het milieu en mensen, in plaats van negatieve impact te gedogen.

Kostenposten mogen niet doorgeschoven worden naar volgende generaties. Dat geldt ook voor de effecten van zaken als klimaatverandering, culturele segregatie en ongelijke verdeling van welvaart. Ook heeft de bankencrisis ons geleerd dat het huidige economisch systeem structurele hervormingen richting duurzaamheid nodig heeft, op de korte en lange termijn. Jongeren hebben behoefte aan integere en respectvolle politiek gericht op een duurzame toekomst voor iedereen.

Duurzame, eerlijke globalisering is in het belang van Nederland, waarvan de economie als geen ander afhankelijk is van elders in de wereld. Dat betekent dat ieder verantwoordelijkheid neemt voor de effecten van zijn handelen, zowel individueel als nationaal.

Duurzaamheid moet de komende jaren door Nederland waaien en dus in het regeerakkoord centraal komen te staan. Daarin moeten volgens ons in ieder geval de volgende 10 punten aan de orde komen:

1. Wentel milieukosten en sociale kosten niet af naar de toekomst en elders;
2. Vergroen ons belastingstelsel zodat de vervuiler betaalt;
3. Verduurzaam onze ketens, door zowel toe te werken naar eerlijke handel als gesloten grondstofketens;
4. Maak ambitieus, eerlijk en bindend nationaal en internationaal klimaatbeleid voor een veilige toekomst;
5. Geef duurzame ontwikkeling een vaste plaats in het onderwijs, voor elke leeftijd en niveau;
6. Geef een erkende rol aan jongeren en jongerenorganisaties in het bewustwordingsproces van andere jongeren tot wereldburger en in het politieke besluitvormingsproces;
7. Ontwikkel een lange termijnvisie op mobiliteit en ruimtegebruik, maar wel met maatregelen die al op korte termijn beginnen;
8. Ondersteun duurzame koplopers in het bedrijfsleven door beleid zo te focussen dat duurzame innovatie gestimuleerd wordt en als kans aangegrepen kan worden;
9. Bedenk en implementeer een coherente globaliseringsagenda gericht op mondiale duurzame ontwikkeling en eerlijke handel;
10. Creëer een financiële sector die in plaats van veroorzaker van problemen een aanjager van duurzaamheid wordt om duurzame innovatie slim te stimuleren.

Als jongeren, willen wij u meegeven dat de beslissingen van nu door u niet alleen bepalend zijn voor de huidige generatie, maar tevens cruciaal zijn voor onze en komende generaties.

Wij hopen van harte dat u met ons over de duurzame toekomst van Nederland van gedachte wilt wisselen. Wij zien een gesprek met zowel de formateur als de fractievoorzitters tijdens de formatie ronde graag tegemoet.

Deze Verklaring van Utrecht is een tien-puntenlijst met aanbevelingen om Nederland sneller over te laten gaan op hernieuwbare energie, zoals zon en wind. De in de Universiteit Utrecht opgestelde verklaring is gebaseerd op het recent gepubliceerde rapport ‘Nederland krijgt nieuwe energie’. Partijcommissieleden van CDA, ChristenUnie, D66, GroenLinks, Partij van de Arbeid, SGP en VVD stellen daarin gezamenlijk dat ons land voor 2050 helemaal kan en moet overstappen op hernieuwbare energie. Een Deltawet Nieuwe Energie moet deze doelstelling wettelijk borgen en tot nationale prioriteit verheffen.

Maak onze economie crisisbestendig
De komende miljardenbezuinigingen zijn de pijnlijke prijs van een jarenlange lakse houding ten aanzien de enorme schuldenopbouw van mensen, bedrijven en landen. “Binnen afzienbare tijd zullen wij nieuwe crises over onszelf afroepen als we zo laks blijven omgaan met de beperkte houdbaarheid van onze niet-duurzame economie”, aldus de leden van de politieke partijen. Daarbij gaat het niet alleen om onzekerheid over onze toekomstige energievoorziening, maar bijvoorbeeld ook over de voorziening van voedsel, grondstoffen en schoon water. “Het is wat ons betreft toch een kwestie van gezond verstand om gezamenlijk te streven naar een crisisbestendige en duurzame economie.”

Steun
Tijdens eerdere debatten in het Academiegebouw spraken diverse prominenten uit de politiek en energiewereld hun steun uit voor de Verklaring van Utrecht. Herman Wijffels oordeelde dat Nederland een land zonder richting is en dat het rapport ‘Nederland krijgt nieuwe energie’ nu juist die richting biedt. In zijn ogen heeft het ministerie van Economische Zaken  haar geloofwaardigheid verloren en is het onbegrijpelijk dat EZ nog altijd inzet op kolen- en kernenergie. Voormalig minister van VROM Jacqueline Cramer stelde dat de politiek hele duidelijk grenzen moet bepalen, omdat anders de kolenlobby bepaalt wat er gebeurt.

Populair zijn is fijn.

Jij wil graag populair zijn. Nu. Dat weet ik. Ik heb jou de afgelopen jaren bezig gezien. Alleen inhoud en keihard werken zijn helaas niet voldoende, veel media-aandacht en populaire maatregelen leiden tot meer achterban voor jou. In een democratie krijg je macht als je electoraat wint. Jij wil dat mensen op jou stemmen.

Graag help ik jou om nóg wat populairder te worden, ook op lange termijn. Het is makkelijk om met mooie retorica afspraken te maken voor de komende 4 jaar en deze vervolgens niet na te komen. Of terug te draaien na 4 jaar. Dat gaat ten koste van de structurele populariteit van jou, en jouw partij.

Graag help ik jou met een paar gratis aanbevelingen, niet alleen voor de korte termijn, maar ook populair te worden en blijven bij je eigen kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Zo beland je populair in de geschiedenisboeken… wie wil dat nou niet?

Populariteitstip 1: zet je in voor een feed-in tarief voor duurzame energie

Nederland loopt gigantisch achter op duurzame energieproductie in Europa, met zo’n 3% van de totale energievoorziening afkomstig van duurzame bronnen. Een feed-in tarief, zoals dat in Duitsland wordt gebruikt, is een effectieve maatregel om dit percentage te verhogen: de meerprijs die de consument betaalt voor duurzame energie wordt gecompenseerd met overheidssubsidie. Ik adviseer om deze beleidsmaatregel voor minimaal 20 jaar in te stellen. Deze maatregel kan worden gefinancierd met meer belasting op energiegebruik van fossiele brandstoffen, zodat bedrijven en consumenten gestimuleerd worden duurzame energie te gebruiken.

Populariteitstip 2: zorg voor het behalen van concrete emissiedoelstellingen

De VN klimaattop in Kopenhagen heeft uitgewezen dat wachten op internationale consensus alleen maar leidt tot uitstel en afwenteling op volgende generaties. Als jij je inzet voor reductie van broeikasgassen met 1,33% per jaar, zullen jouw kinderen je prijzen. En met jouw inzet voor reductie van 30% binnen EU verband groeit je toekomstige populariteit als kool.

Populariteitstip 3: stimuleer maatschappelijk verantwoord ondernemen

Een duurzame economie zorgt voor werkgelegenheid, efficiëntie, kostenbesparing en welzijn op (inter)nationaal niveau. Het bedrijfsleven zal een grote rol moeten spelen om klimaatverandering tegen te gaan. Daarom zal jouw lange termijnpopulariteit aanzienlijk groeien als je duurzaam ondernemerschap actief stimuleert.

Populariteitstip 4: zet je in voor educatie

Educatie op het gebied van klimaatverandering is een belangrijke voorwaarde om het klimaatprobleem op te kunnen lossen: jong geleerd is oud gedaan. Ik adviseer je om je in te zetten voor integratie van klimaatverandering in schoolcurricula, van de basisschool tot de universiteit.

Graag gedaan!

Don Gerritsen

Met dank aan Michaela Hogenboom en Gabe van Wijk

DonGerritsen.com

’s Nachts, na de deadline voor aanmelding, werd ik wakker en heb me toch nog snel verkiesbaar gesteld. Door coulantie van de Nationale Jeugdraad ben ik toch het selectietraject ingegaan. Uiteindelijk ben ik verkozen met een meerderheid van de stemmen: ik werd Verenigde Naties jongerenvertegenwoordiger duurzame ontwikkeling.

Wat is er sindsdien gebeurd? Twee jaar lang heb ik verschillende delen van de wereld gezien en de boodschap overgedragen die de Nederlandse jongeren mij hebben meegegeven: de wereld moet duurzamer.

Enorm veel energie heb ik gekregen van alle input. Contact met duizenden jongeren, met opbouwende geluiden (‘Waarom maken we geen hometrainers die energie opwekken?’) tot minder opbouwend commentaar (‘Je lijkt wel een enge sektariër zoals je in het NOS-interview van geen enkel realisme blijk geeft’).

Schitterend dat ik de eer had om als jongerenvertegenwoordiger in de Nederlandse regeringsdelegatie mee te mogen tijdens de Verenigde Naties Commissie voor Duurzame Ontwikkeling. En de Verenigde Naties klimaattop in Kopenhagen, uiteraard. Nooit zijn er zo veel mensen wereldwijd betrokken bij een VN top.

Nooit zijn er zoveel jongeren wereldwijd financieel ondersteund door de Nederlandse regering om deze top bij te wonen en mee te denken over hun eigen toekomst.

Maar daar is het niet bij gebleven. Andere mooie dingen heb ik meegemaakt:

• Bier drinken met Jan Peter Balkenende, die daardoor nóg sneller ging praten;
• Twee héle korte speeches geven bij de Verenigde Naties;
• Goede workout met Gerda Verburg in Central Park, ik zou graag nog eens een wedstrijdje met haar doen;
• Per ongeluk tegen Ban Ki Moon aanlopen in de kelder van het VN gebouw, sorry;
• Glaasje water drinken met Willem Alexander, in diezelfde kelder;
• Kroelen met minister Jacqueline Cramer, zij heeft erg haar best gedaan voor de Nederlandse jongeren;
• Kletsen met minister Bert Koenders over ontwikkeling en achteruitgang;
• En uiteraard the best booty shake: de hand van Barack Obama, dat was waarschijnlijk de eerste en laaste keer.

Ik heb enorm veel geleerd. Ik zie de mogelijkheden en kansen van een individu in een wereld die geïnstitutionaliseerd lijkt nu nóg beter. Er is ontzettend veel te veranderen met een kritische visie op de wereld. Er zijn veel meer kansen en mogelijkheden voor een denkend mens, als er maar actie ondernomen wordt tegen dingen die niet kloppen.

Meer dan ooit heb ik ervaren dat de toekomst van deze aardbol in handen ligt van ons, de jonge generatie. Wij kunnen en zúllen daar onze verantwoordelijkheid voor nemen, door ons in te zetten voor een duurzame wereld. Zo zal ik dat ook blijven doen.

Wat brengt de toekomst? Zoals VN klimaat topman Yvo de Boer terecht aangeeft: bedrijven zullen de grootste rol spelen in de strijd tegen klimaatverandering.

Vanaf april zal ik me volledig inzetten als adviseur bij KPMG Sustainability, door de publieke en private sector te adviseren over duurzaamheid.

Daarnaast zal ik onverminderd blijven spelen en optreden met mijn band Apes in the Orange Grove, met een debuutalbum dat we deze zomer zullen opnemen.

En de toekomst wordt geschiedenis.

Practice what you preach and I love you.

Dank.

Don

Kunihiko Shimada, principal international negotiator at the Japanese Ministry of the Environment, said yesterday a deal this year is “almost impossible.” Jos Delbeke, who spearheads European Union climate policy at the European Commission, ruled out a “comprehensive legal agreement” in 2010.

Their remarks call into question whether efforts to curb greenhouse-gas emissions are progressing after failing in Copenhagen in December. President Barack Obama’s energy proposal is bogged down in the U.S. Congress. Without a U.S. commitment, China and India, two of the fastest-growing polluters, may be reluctant to limit greenhouse gases blamed for global warming.

“The expectations for a legally binding treaty are diminishing,” Abyd Karmali, global head of carbon markets at Bank of America Merrill Lynch, said in an interview at the Bloomberg New Energy Finance conference in London. “A lot of it is contingent on what we get in Washington. Right now it doesn’t seem it’s going to be as much as we thought.”

Shares of renewable-energy companies have sunk since the previous talks in Copenhagen ended on Dec. 19. While United Nations and European officials began predicting no treaty would be signed at the Danish capital about three months before negotiations started, the NEX index of 86 wind, solar and biofuels companies has dropped 6.2 percent since envoys left Copenhagen for home.

Market Concern

Vestas Wind Systems A/S, the world’s biggest maker of wind turbines, has since lost 11 percent. First Solar Inc., the world’s biggest maker of thin-film panels, has shed 16 percent.

The industry still may benefit from a record $200 billion in investment this year, up from $162 billion in 2009, as solar and wind power projects are seeded by government economic stimulus programs in the U.S. and Europe, Bloomberg New Energy Finance Chief Executive Officer Michael Liebreich said yesterday.

“We’re going to be negotiating on climate for the next 50 years,” said Liebreich, founder of New Energy Finance, which Bloomberg LP purchased in December. “This is a big, serious, heavy-engineering industry. It’s not biotech.”

“We shouldn’t raise too high the expectations for Cancun,” Shimada said. “It’s probably almost impossible for us to reach a legally binding, full protocol.”

Munich Re, the world’s largest reinsurer, Duke Energy Corp. and other companies had called on the UN delegates to deliver guidelines in Denmark on emissions to help them plan investments and strategy.

Healthcare Bog

“The conventional wisdom is that there will not be legislation this year,” James Rogers, chairman of Duke, said in an interview. “It seems that Congress is bogged down by healthcare and other issues. We need clarity. We need road maps. We need to make decisions.”

The benchmark European Union carbon permit has fallen 4 percent to 13.04 euros a ton on the European Climate Exchange since the last round of climate talks ended. Negotiators convene in again in November.

“We will not have in Cancun a comprehensive legal agreement,” Delbeke said. “What is going to be important from Cancun is a limited number of concrete deliverables, and that is going to be fast start funding, the question of deforestation, adaptation. We should not overload Cancun.”

Scrapping the effort to make a legally binding accord among more than 190 nations at the Copenhagen talks, leaders from the U.S., China, Brazil, India and South Africa forged a voluntary pact aimed at limiting emissions of carbon dioxide. They invited others to sign on, and about 100 nations have now done so. They represent more than 80 percent of global emissions.

Step Forward

Michael Jacobs, an adviser on climate change to U.K. Prime Minister Gordon Brown, said the Copenhagen Accord is a step forward.

“We’ve now got the foundation to an international agreement which is very, very significant,” Jacobs said. “If those commitments are enacted to their full extent, global emissions will peak in 2018 or 2019 and certainly by 2020, which is a complete transformation of the prospects.”

The agreement set no binding caps on gas discharges and aimed to keep the global temperature increase since industrialization to 2 degrees Celsius (3.6 degrees Fahrenheit).

“The portrayal of Copenhagen as a great success is trying to put lipstick on the pig,” Steve Sawyer, secretary general of the Global Wind Energy Council, a Brussels-based industry group, said in an interview. “We’re clearly without the U.S. because the U.S. is not going to do anything.”

Hieraan gekoppeld kan een energietransitiefonds komen, met lange termijnsubsidies in plaats van korte termijnprojecten, inclusief samenwerkingsovereenkomsten met Europese landen voor betrouwbare hernieuwbare energievoorziening.

De meeste resultaten zullen geboekt worden als hernieuwbare energie voorrang krijgt in het energienet ten opzichte van fossiele brandstoffen.

Ook feed-in tariffs (tegemoetkoming van de overheid voor duurzame energie) kan het proces naar duurzame energievoorziening versnellen.

The urgency to invest in sustainability widely known. In my opinion, it’s not the question if we will develop into a sustainable economy. The question is when it happens and, more importantly, at how fast a pace of development. However, a not to be underestimated percentage of the Netherlands population is still not willing to contribute to sustainable investment. Let me view the theme sustainable energy through the eyes of a sustainability skeptic, for the purpose of this blog. Let’s assume that sustainability has no merits and is merely expensive, for ease’s sake. Even from a skeptic’s perspective, there are manifold reasons to invest in a sustainable economy. I’m giving three here.

An important reason is the supply certainty of energy and the directly related market price development. Any toddler knows fossil resources become scarcer every day. Renewable, inexhaustible resources will become a primary necessity to supply the entire world population (of up to 9 billion by 2050) with primary energy needs. A striking example is China’s energy policy. On the one hand, China is notorious for its exponentially growing amount of coal fired power plants. On the other hand, China invests massively on domestic wind energy. The Netherlands, with a mere 3% share of renewable energy and an enormous potential in off shore wind energy in the North Sea, will be overtaken shortly by more progressive countries, within and beyond Europe.

This brings me to the second reason: geopolitics. No scientific evidence is needed to prove geopolitical conflicts have arisen and have been fought due to differing interests in natural resources. Investing in sustainable energy supply is a powerful way to temper our dependence on foreign energy, thus avoiding to change the balance of power. As history’s proved, geopolitical conflicts have severe consequences (Russian influence in Ukraine by dependence of Russian gas supply, for example).

A last, certainly not less important reason is the possibility of making money through investing in sustainability. At various different scale levels, one can make money every month with little effort. At home as well as internationally, through investing in ever growing green energy funds, for example. There’s nothing new under the sun.

Investing in a sustainable economy can easily solve problems for ourselves, our children and grandchildren. Declining natural resources, geopolitical- and financial reasons are abundant.

And are we thus helping the Earth’s temperature to remain below 2 degrees increase?

That’s cool.

Don Gerritsen is United Nations youth representative sustainable development and was part of the official Netherlands government delegation to the United Nations climate summit in Copenhagen.